On the Stage: Playing with Ruins
Eén van de drie Stages – onze wisselende programmalijnen – dit jaar is Playing with Ruins, waarin we met een andere blik kijken naar architectuur in verschillende staten van verval, overgang of terugwinning.
Naoorlogse vernietiging, verwaarloosd erfgoed, koloniale overblijfselen en leegstaande moderne gebouwen passeren hier de revue. De verhalen die soms intiem zijn, soms speels of uitdagend hebben allemaal diepe wortels in een bepaalde plaats en onderzoeken hoe architectuur zowel verlies als vernieuwing kan belichamen. Ruïnes kunnen overblijfselen zijn van het verleden, maar ook plekken waarop voorstellingsvermogen, herinnering en nieuwe ideeën welig kunnen tieren.
In het programma Playing with Ruins
The Castle
Een onverwoestbaar droomkasteel - zo zien drie Siciliaanse kinderen hun zelfgebouwde huis in de ruïnes van een kinderdagverblijf, aan de rand van Palermo. Een hoopvol portret van kinderen die door te spelen hun eigen toekomst bepalen.
The Lions By The River Tigris
Tussen de ruïnes van het Mosul na IS werken drie mannen aan de wederopbouw van de stad, en van haar ziel. Een visser koestert een gebeeldhouwde marmeren latei, een verzamelaar droomt ervan om daar een museumstuk van te maken en een muzikant leert een nieuwe generatie om tot voor kort verboden liederen te spelen.
The Wall
Een oudere man in Palestina probeert de muur voor zijn huis zo netjes mogelijk te houden. Keer op keer staat er weer graffiti op. Telkens schildert hij het over, totdat hij zich iets realiseert: de muur is een communicatiemiddel voor de buurt.
Yalla Parkour
Jongeren in Gaza filmen zichzelf terwijl ze zich hun vernietigde omgeving toe-eigenen, met Parkour als een vorm van speels protest en ruïnes als speeltuin. Een pijnlijke herinnering naar wat was, maar toch vol kleine momenten van plezier.